polski  english 
Szop pracz (Procyon lotor)

1. Biologia i ekologia gatunku Gatunek drapieżnego ssaka z rodziny szopowatych. Świetnie pływa i wspina się po drzewach. Zakłada gniazda w dziuplach lub wykrotach. Prowadzi głównie nocny tryb życia. Szopy zimę spędzają w swoich norach, jednak nie zapadają w typowy sen zimowy. Preferują tereny lesiste w pobliżu rzek, jezior i stawów. Zasiedlają również obszary w pobliżu zabudowań ludzkich. Mają wysoce rozwinięty zmysł dotyku, ich podobne do ludzkich kończyny przednie umożliwiają przytrzymywanie ofiary i precyzyjne wspinanie się po drzewach.
Są samotnikami (w pary łączą się tylko w okresie rui).

Szopy to wszystkożercy. W diecie szopa znajdują się owady i ich larwy, płazy, gryzonie, ryby, jaja ptaków, owoce, żołędzie. Na terenach zurbanizowanych poszukują pokarmu w śmietnikach miejskich i na dzikich wysypiskach.

U szopów nie występuje dymorfizm płciowy. Dorosłe osobniki ważą około 9 kg. Samce są zazwyczaj nieco cięższe od samic. Po 60-70 dniowej ciąży, na przełomie maja i czerwca samica rodzi 2-7 młodych. Dojrzałość płciową samica uzyskuje po roku, a samiec po 2 latach.

2. Stan populacji i pochodzenie
Ojczyzną szopa pracza jest Ameryka Północna. Do Europy został sprowadzony na fermy w latach 30 XX w. Po raz pierwszy szopy zostały wypuszczone na wolność w Niemczech na początku lat 30-tych, w 1936 r. wypuszczono szopy również w Rosji, a w 1954 r. na Białorusi. Początkowe introdukcje szopa we wschodniej Europie nie powiodły się, natomiast w środkowej i zachodniej części kontynentu, szop utworzył dziko żyjącą populację, której liczebność początkowo ustabilizowała się na niskim poziomie, a zasięg ograniczał się do terenów najbliższych miejsca zasiedlenia. Uciekinierzy z ferm na początku lat 60 i 70 stworzyli dziko występujące populacje na terenie Niemiec. W Polsce, osobniki występujące na wolności po raz pierwszy odnotowano tuż po II wojnie światowej w północno – wschodniej części kraju. Do początku lat 90 tych doniesienia na temat szopów były sporadyczne. Po 1995 roku nastąpił wzrost liczby obserwacji zwłaszcza w zachodniej części kraju.

3. Wpływ na rodzimą faunę
Danych na temat negatywnego wpływu szopa na faunę w nowo zasiedlanych środowiskach w Europie nie ma zbyt wiele. Potencjalnie szopy stanowią zagrożenie dla rodzimych gatunków ptaków , szczególnie dla rzadkich gatunków ptaków siewkowych i kuraków.
Projekt sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej i Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ramach programu Life+
Licznik gości: 512113
Strona projektu LIFE Natura 2000 Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Instytut Biologii Ssaków PAN Biebrzański Park Narodowy Drawieński Park Narodowy Narwiański Park Narodowy Słowiński Park Narodowy Park Narodowy Ujście Warty
Copyright 2012, Wszelkie prawa zastrzeżone, Wykonanie: NEONE